Bir kediyi eve getirmek, çoğu zaman düşünüldüğünden daha sessiz bir süreçtir. Kedi kapıdan girdiği anda oyun oynamaya başlamaz; önce kokuları tanır, sesleri ayırt eder, kaçış yollarını hesaplar. Bu davranış korku değil, doğal bir güvenlik kontrolüdür. Yeni kedi adaptasyonu dediğimiz şey de tam olarak bu kontrolün sağlıklı biçimde tamamlanmasına yardım etmektir. Aşağıdaki adımlar, ilk günden itibaren evinizi kedinin gözünde tahmin edilebilir ve güvenli bir yere dönüştürmenize yardımcı olacak.
Hazırlık, adaptasyonun en çok atlanan ama en belirleyici aşamasıdır. Kedi eve geldikten sonra eşya taşımak, dolap açıp kapamak ya da alışverişe çıkmak gereksiz hareket yaratır. Bunun yerine gelmeden bir gün önce her şeyin yerini belirleyin.
Küçük bir başlangıç odası seçin: misafir odası, çalışma odası ya da az kullanılan bir köşe. Kedinin ilk günlerini tüm evde değil, sınırlı ve kontrollü bir alanda geçirmesi stresi belirgin biçimde azaltır. Bu odaya şunları yerleştirin:
Aynı gün ev güvenliğini de gözden geçirin. Açık pencereler, sineklikleri gevşek balkonlar, sarkan perde kordonları, elektrik kabloları ve saksıdaki bitkiler risk taşır. Zambak, difenbahya ve sarmaşık gibi türlerin kediler için zehirli olduğunu unutmayın. Uygun bir ev ortamı hazırlamak konusundaki genel ilkeler, kedi için de aynı şekilde geçerlidir.
Taşıma çantasını hazırladığınız odaya bırakın, kapağını açın ve geri çekilin. Kediyi çantadan çıkarmaya çalışmayın. Kimi kedi beş dakikada dışarı adım atar, kimi saatlerce içeride kalır; ikisi de normaldir.
İlk gün için basit bir kural: kedi size gelsin, siz kediye gitmeyin. Yerde oturun, sakin bir tonla konuşun, göz göze uzun süre bakmayın. Kediler doğrudan bakışı meydan okuma olarak algılar; yavaşça göz kırpmak ise sakinleştirici bir sinyaldir.
İlk saatlerde beklenebilecek davranışlar:
Kedi 24 saati aşan bir süre hiç yemek yemiyor, su içmiyor veya kum kabını kullanmıyorsa; ayrıca burun akıntısı, sürekli hapşırma, ishal, kusma gibi belirtiler varsa veteriner kontrolünü geciktirmeyin. Yeni gelen kedilerde ilk muayene, parazit kontrolü ve aşı takviminin planlanması zaten ilk hafta içinde yapılmalıdır.
Kediler tahmin edilebilirlikle rahatlar. Mama saatlerini, temizlik zamanını ve oyun aralıklarını her gün benzer saatlere yerleştirdiğinizde kedi neyin ne zaman olacağını öğrenir; bu öğrenme doğrudan güvene dönüşür.
Koku, kedinin dünyayı anlama biçiminin merkezindedir. Kendi kokusunu eve yayması için ona izin verin: yanaklarını mobilyalara sürttüğünde, çorabınızın üzerinde uyuduğunda ya da tırmalama tahtasını kullandığında bölge işaretlemesi yapıyor demektir. Sık sık her şeyi kokusuz hale getirecek ölçüde temizlemek yerine, yatağını ilk günlerde yıkamadan bırakmak faydalıdır.
Oyun ise stres atmanın en doğal yolu. Günde iki kez, on-on beş dakikalık kısa seanslar yeterlidir:
Elinizi oyuncak olarak kullanmaktan kaçının. Yavru kediler için eğlenceli görünen bu alışkanlık, yetişkinlikte ısırma ve tırmalama davranışına dönüşür.
Kedi başlangıç odasında rahatça yiyip içmeye, uzanıp uyumaya ve size yaklaşmaya başladığında alanı genişletebilirsiniz. Kapıyı açık bırakın ve keşfetmesini kendi hızında yapmasına izin verin. Kucağa alıp gezdirmek, adaptasyonu hızlandırmaz; aksine geri adım attırır.
Evde çocuk varsa kurallar önceden konuşulmalı: kedi uyurken dokunulmaz, kucağa zorla alınmaz, saklandığı yerden çıkarılmaz. Başka bir kedi ya da köpek varsa tanışma kademeli olmalıdır.
Bu aşamalar günler değil, kimi zaman haftalar sürebilir. Hırlama ve fısıldama beklenen tepkilerdir; kovalama ve gerçek kavga görüldüğünde bir önceki basamağa dönün.
Çoğu kedi iki ila dört hafta içinde evi kendi bölgesi olarak kabul eder, ancak tam rahatlama birkaç ay alabilir. Bu süreçte ölçüt hız değil yön: kedi her hafta biraz daha çok yiyor, daha uzun sü